28-11-07

Hier en nu


     en dan plots
     scheurt de naad weer open
     en gutst de inhoud op de grond
     en stroomt het verleden
     door het heden
     en trekt het en duwt het
     me naar beneden 

     en dan klamp ik me vast
     aan de eerste herinnering
     en ik grijp om me heen
     en brul heel luid
     laat me
     laat me hier en nu
     overeind en recht blijven
     heel blijven

        (adem)

13:30 Gepost door adem in eigen woorden | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

naar alle zijden stromen rivieren tegen het zeil van morgen, voeren strijd om oevers, bleek waar eigen wieken graaien in het zand..naar vaste aarde

weer bijzonder rakend mooi geschreven!

liefs

Gepost door: kerima ellouise | 28-11-07

Krachtvol neergezet, Adem. Mooi!

Groetje

Gepost door: Willy | 28-11-07

herinnering .
Misschien hebben we herinneringen nodig
om ons leven her in te richten. Nu en dan.
.
Een brief, een vriendin, ...
liefde last scheuren weer dicht.
.


Gepost door: Uvi | 29-11-07

Het klinkt als een gebed Adem, sterk genoeg om verhoord te worden.
Groetjes !

Gepost door: Parelmoer | 30-11-07

je vastklampen aan de eerste herinnering...
sterk!
mooie woorden, Adem!

Gepost door: Lien | 30-11-07

Dag Adem,

Mooi hoe je naadloos de woorden aan mekaar rijgt.

De beeldjes hebben een afmeting van ongever 15 centimeter. Ik plaats je ook bij mijn links.

Gepost door: cambrinus | 01-12-07

prachtig verwoord!
zo gaat dat.
en herinneringen worden alsmaar mooier.
die groeien zo.
ik sla je gedicht op, dat mag vast wel.

Gepost door: shalott | 02-12-07

De commentaren zijn gesloten.