15-10-07

En plots



 

En plots, langs de kant van de baan, zie ik
een nieuw kruisje en bloemen met een strik.
Er staan wat mensen bij,
ik rijd er voorbij
en besef wat er gebeurde. Ik schrik.


(adem)

 

23:29 Gepost door adem in limericks | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

Commentaren

Mooi Adem, het is herkenbaar.
Groetjes !

Gepost door: Parelmoer | 16-10-07

integer en vol empathie bedankt voor je bezoek?
hoe vond je mij?
vertel dat opmijn blog
joz.
ps ik zet je bij mijn favorieten

Gepost door: joz. | 16-10-07

mooi alleen gebeurt het spijtig genoeg nog veel te veel

Gepost door: merel | 16-10-07

inderdaad, altijd opnieuw even schrikken.
erg herkenbaar.

Gepost door: Lien | 16-10-07

Het gebeurt spijtig genoeg te dikwijls.
Lieve groetjes

Gepost door: Denkertje | 17-10-07

Dag Adem mooie limerick maar een triest onderwerp!
Wel heel integer neergezet! Petje af daarvoor!!
Nog een fijne donderdag gewenst!
Lieve groetjes

Gepost door: Veerle | 18-10-07

Mooie gedenkdichtje.

Gepost door: 2Herman | 18-10-07

Dag Adem Heel mooi en herkenbaar gebracht. Die plekjes bezorgen me kippenvel.

Gepost door: Joke | 18-10-07

met een paar woorden zet je hie een heel verhaal neer!
Mooi!

Gepost door: MJ | 18-10-07

Inderdaad, telkens weer even schrikken, hoeveel het er ook worden mettertijd.

Groetje

Gepost door: Willy | 18-10-07

stilteplaatsen temidden van drukte hoe je dit zo sober neerzet...klasse !

Gepost door: kerima ellouise | 19-10-07

schrikken en ook mooi Anne, ook ik schrik van die gedenkplaatsen, vaak een kruisje, langs de wegen. Het schudt je elke keer opnieuw wakker. Maar daarnaast weet ik dat het voor de nabestaanden een mooi teken is om iemand op die manier en juist op die plek te gedenken...! Maar elk kruisje is er één te veel!

groet, Nanne

Gepost door: nanne | 28-10-07

De commentaren zijn gesloten.