28-06-07

Weet je

 

     weet je

     hoe haar leven brak

     na jouw dood

 

     weet je
     hoe ze na jou

     kind na kind kocht

     maar niet vond wat ze zocht

 

     weet je

     dat meer dan mijn hele leven

     haar dagen eindeloos zijn

     enkel gevuld met wachten

 

     weet je

     dat ze staart naar jouw beeltenis

     en elke avond vraagt

     en wacht op jou

 

     

 

j2

foto van Jurrie    http://neembijvoorbeeldmij.spaces.live.com/

23:23 Gepost door adem in eigen woorden | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

kiekeboe mooi geschreven!
liefs, SwAp

Gepost door: Sweet appeltje | 28-06-07

Triestig, mooi geschreven, en er zit veel waarheid in
Nog een fijn weekend

Groetjes
Linda

Gepost door: Linda | 29-06-07

Weet je, Adem, dat ik dit een pareltje vind? x

Gepost door: Tatanka Yotanka | 29-06-07

ik kan alleen maar beamen wat Tatanka zegt. Een van je vele Parels met een grote P.

Gepost door: ikke | 29-06-07

Erg aangrijpend gedicht. Het verdriet en de hoop omarmen elkaar onafscheidelijk.

Groetje

Gepost door: Willy | 30-06-07

Heel mooi gedicht Adem ! Zo dikwijls waarheid.

Groetjes !

Gepost door: Parelmoer | 01-07-07

zo gaat dat ja. In werkelijkheid en in pijn.

Gepost door: sodade | 03-07-07

Je hebt lief wat je niet lief kan hebben.
Het gedicht voelt pijnlijk herkenbaar aan.
Groetjes

Gepost door: koud | 03-07-07

mooi gedicht. hoe diep de put kan zijn van verlies. hoeveel je ook bedenkt, de put vullen kun je niet. een leven kan lang duren. erg fijn om mijn foto hierbij te zien!!!
dikke kuszz van deze nederlandse

Gepost door: jurrie | 04-07-07

De commentaren zijn gesloten.