23-04-07

Mijn eigen Provence

 

Weerbarstig doorgroeide lavendel in mijn dorpse binnentuin,

het bloementerras in de zon alsof.

Mijn zetel, mijn boek, mijn wereld waarin jij zwerft.

Dromen geweven en nesten gekuist.

 

Zwervend in mijn dromen weer aan jou gedacht.

Soms, trillend en bevend, kom ik je tegen

en raak ik je net niet aan.

 

Spinnen, slakken, mieren,

geen krekels nee,

krioelen door mijn hoofd.

Ze geven geen rust.

 

De lavendel zegt :

jij dwaas,

blijf dan eeuwig zwerven.


 

(adem)

12:17 Gepost door adem in eigen woorden | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

Mooi Adem, ik zie het allemaal voor me.
Groetjes !

Gepost door: Parelmoer | 23-04-07

Dag Adem Een knap beeldend, maar ook rakend stuk poëzie !!! Groetjes,

Gepost door: Joke | 23-04-07

Als de lavendel zoiets zegt, dan kan je daarvan uitgaan. Jouw provence is poëzie, Adem.

Groetje

Gepost door: Willy | 23-04-07

Zwervend doorheen je woorden, weer even zalig zweven...

Gepost door: Tatanka Yotanka | 24-04-07

Zeer mooi en ontroerend....lieve groetjes

Gepost door: Denkertje | 24-04-07

beelderig Beelderig poëtisch mooi geschreven

Gepost door: merel | 24-04-07

Hallo, woord na woord schets je een beeld dat meer dan een verhaal vertelt.
Mooi!

Gepost door: Tina | 26-04-07

Ik denk dat jij er maar eens aan mooet gaan denken om een boekje samen te stellen en natuurlijk uit te geven....!
Het is allemaal zo mooi....!
Woonde ik nu een beejte bij je in de buurt dan zou ik wel voor het beeldmateriaal willen zorgen...! Het zou een succes worden, zeker weten!

Nanne

Gepost door: nanne | 28-04-07

zo gaat dat.
ook hier.
en het gaat maar door.
soms minder soms meer,
maar altijd door!

Gepost door: juliet sierra | 29-04-07

De commentaren zijn gesloten.